Volgens een onderzoek gepubliceerd op de website 'het nieuwe werken doe je zelf' geeft 93 procent van de respondenten aan dat ze wel iets zien in het idee. Het is een indrukwekkend aantal. Maar wat zegt een dergelijk onderzoek? Waarschijnlijk weinig. Als u mensen vraagt of ze meer vrijheid willen hebben, dan kunt u er vergif op innemen dat de meeste mensen reageren 'ja natuurlijk!' Wie wil dat niet? Kunnen ze eindelijk ontsnappen aan die vervelende baas of die lastige collega's, de roddel en de achterklap of de snerpende commentaren over hun uiterlijk. Ze hoeven niet meer elke dag op dat suffe kantoor te verschijnen. Heerlijk toch? Men realiseert zich niet dat er ook nadelen kleven aan deze nieuw verworven vrijheden.

  Ervaringsdeskundigen
Wanneer u aan een verkoper buitendienst het concept voorlegt, dan haalt hij nonchalant zijn schouders op. Waar kletst u over? Wat bedoelt u met 'nieuw'? Dat doe ik al jarenlang! Voor verkopers is nieuw werken ouwe koek. Wellicht is het dan ook handig om op basis van hun ervaringen te kijken waar het nieuwe werken toe kan leiden.

Neem Jan. Jan is een junior verkoper. Hij verscheen op mijn training omdat het maken van afspraken met nieuwe klanten niet zo goed lukte. Hij deed enthousiast mee aan de training en verzekerde me dat hij met de nieuwe ideeën aan de slag zou gaan. Tevens maakten wij afspraken over de follow-up van de training in de vorm van twee aanvullende online bijeenkomsten en individueel trainen. Na afloop ontving hij ook een opzetje voor zijn koude acquisitiegesprek. Hij beloofde het verder aan te vullen en vervolgens zouden wij gaan oefenen. Een maand later stond de eerste online vervolgtraining voor de deur. Jan had zich niet aangemeld. Dus stuurde ik hem een herinnering. Daarop kwam het volgende antwoord: 'Sorry ik kan die niet bijwonen, want ik zit morgen vol met afspraken!' Enerzijds kon ik nu trots denken 'gut wat heeft mijn training geweldig gewerkt!' Maar diep in mijn hart wist ik beter. Het is gewoon een voorbeeld van slecht plannen. Ik vermoed zelfs dat hij het was vergeten. Een uurtje oefenen? Het is er nooit van gekomen. Zijn telemarketingformat afmaken? Ik heb het nimmer gezien. Is Jan de uitzondering op de regel? Helaas niet. Jan is de regel. De deelnemers die hun schouders er onder zetten en enthousiast het traject afmaken, zijn op de vingers van één hand te tellen. Het zijn degenen die het wel redden. Het is een ervaringsfeit: een aanzienlijk deel van de aankomende verkopers verdwijnt binnen één jaar omdat ze mislukken.

  Plannen en prioriteiten stellen
Wanneer een medewerker meer vrijheid krijgt, betekent dit automatisch dat hij zijn eigen werk moet plannen. Daar gaat het nogal eens mis. Neem Jan. Hij heeft weinig besef van de begrippen belangrijk en urgent. Ik moet de eerste klant nog tegenkomen die zegt 'sorry meneer Hoetmer, als u op die dag niet kunt, hoeft u helemaal niet te komen!' Het toeval wilde dat hij op die dag enkele afspraken kon plannen en hij had niet de assertiviteit om die te verschuiven naar een ander tijdstip. De waan van de dag wint het van de belangrijke, niet urgente zaken.
Voormalig generaal en president Dwight Eisenhower bracht het ooit prachtig onder woorden 'Urgente zaken zijn zelden belangrijk en belangrijke zaken zelden urgent'. Een handige planningtool is het naar hem vernoemde Eisenhower schema. Het is een simpele planningtool waarmee mensen hoofd van bijzaken kunnen onderscheiden. U kunt taken in vier categorieën indelen:

  1. Urgent/belangrijk: zo snel mogelijk doen
2. Niet urgent/belangrijk: plannen en daarvoor regelmatig tijd inruimen
3. Urgent/niet belangrijk: snel doen/weinig tijd aan besteden
4. Niet urgent/niet belangrijk: geen tijd aan besteden

  Verkopers laten zich vaak leven door hun klanten. Ze kennen er vrijwel altijd de hoogste prioriteit aan toe. Regelmatig is het verspilling van tijd omdat ze een belangrijk aspect uit het oog verliezen: 'kwalificeren'. Ik zie verkopers soms als een dolle hond achter leads aan lopen terwijl je van te voren weet dat het zinloos is. Uit diverse onderzoeken blijkt telkens weer dat slechts een klein percentage van de leads bereid is om op korte termijn tot aankoop van een product of dienst over te gaan. De rest moet eerst ontwikkeld worden. Een schamele 5 tot 15% is verkooprijp!
Helaas levert het management veelal ook een negatieve bijdrage doordat ze niet definiëren wat een goede lead is. Verkopers jagen op afspraken met iedereen die het wil. Zaken als voorbereiden, kwalificeren en trainen hebben in de ogen van veel verkopers een lage prioriteit. Na afloop van een training, laten zij zich leiden door de waan van de dag. Trouwens niet alleen verkopers, maar ook hun managers. Het is beschamend hoe weinig tijd de gemiddelde manager steekt in de coaching van zijn verkopers. Het excuus? 'Daarvoor heb ik geen tijd, want ik ben zo druk met vergaderen en papierwerk!' Ze vergeten dat vergaderen veelal valt binnen de categorie 'urgent / niet belangrijk' en verzuimen hun hoofdtaak, want die is niet urgent, maar wel belangrijk. Kortom: vrijheid zonder plan, is een vloek.

  Verantwoordelijkheid nemen
Ooit werkte ik als uitzendkracht bij de toetjesfabrikant Mona aan de lopende band. Je klokte er keurig in op de tijd van aankomst en wachtte geduldig tot de band ging draaien. Die draaide overigens op een tempo wat goed te doen was. Wanneer ik 's avonds de deur achter me dichttrok was mijn hoofd helemaal leeg. Ik hoefde me nergens zorgen over te maken. Sterker tijdens mijn werkzaamheden had ik alle tijd om over dingen te fantaseren. Het gaf me totaal geen stress. De dag was keurig netjes voor me uitgestippeld. Ik had geen verantwoordelijkheden. Dat ligt totaal anders voor de nieuwe werker. De organisatie schuift alle verantwoordelijkheid op zijn schouders. Het geeft meer stress. Het is een teken van deze tijd: al die gestreste figuren die er rondlopen.
Jan is daarvan ook een voorbeeld. Hij heeft de constante stress van te moeten presteren. Hij weet zich geen raad. Hij rent paniekerig van de ene kans naar de andere zonder zich te bezinnen. Want je weet maar nooit. Ooit verkondigde een deelnemer aan mijn training stellig 'u kunt nu wel zeggen dat zoiets een kansloze afspraak is, maar als ik de klant in de ogen kan kijken, heb ik altijd een kans!' Zoiets kun je niet tegenspreken. Wij kennen allemaal wel het verhaal van de een of andere grijsaard die rookt als een ketter en kerngezond door het leven gaat. Vrijheid is verantwoordelijkheid nemen voor uw prestaties en er gedisciplineerd aan werken. Dat is niet voor iedereen een zegen. Er zijn bosjes mensen die liever hebben dat u ze vertelt wat ze moeten doen en het dan ook nog met plezier doen. Kortom: vrijheid zonder verantwoordelijkheid kunnen dragen, is een vloek.

  Om kunnen gaan met de hogere druk
Het is geen wonder dat bazen vrolijk worden van al dat nieuwe werken. De thuiswerkers verzetten vaak meer werk dan de traditionele werkers. Eigenlijk komen ze nooit meer los van hun werk. Ze werken 's avonds een paar uur extra en ook de uurtjes in het weekend zijn niet meer heilig. Zelfs als ze op vakantie zijn, kunnen ze het niet laten om hun e-mail te checken of telefoontjes van klanten te beantwoorden. Het is geen verwijt. Zelf zit ik ook zo in elkaar. En omdat u zelf in het weekend werkt, verlangt u ook van anderen dat ze het doen. Het vervelende van al dat nieuwe werken is dat zaak en privé door elkaar heenlopen. Het leidt er toe dat we nog minder tijd vrijmaken voor ons sociale leven en ontspanning, want...? Vandaag moet ik nog eventjes dit doen! Uh... morgen? Tja... dan ga ik werken aan ...?
Er is nog een reden waarom bazen zo vrolijk kijken. Vroeger hadden ze dure krachten op de loonlijst staan. Een deel van deze mensen wordt nu in rap tempo vervangen door de ultieme nieuwe werker: de zzp-er. Die hoeft men uitsluitend te betalen wanneer ze voor het bedrijf werken. Ze zijn op afroep beschikbaar, zonder al die hoge lasten. Of die zzp-ers dat allemaal aan kunnen? Ik betwijfel het. Uit enquêtes onder deelnemers aan mijn webinars blijkt telkens dat de meesten zeggen 'ik zou wel wat meer opdrachten kunnen gebruiken'. Zou dit alles mede een oorzaak zijn voor het grote aantal mensen dat tranquillizers slikt? Kortom: vrijheid zonder om te kunnen gaan met druk, is een vloek.

  Werk aan de winkel voor de hulpverlening
Waar heeft al deze vooral door de overheid en IT-industrie gepropageerde gekte toe geleid? Er staat tegenwoordig een leger aan goedbedoelende hulpverleners klaar om de worstelende nieuw werkende Nederlander te helpen. Je kunt zo gek niet denken of er is wel de een of andere coach beschikbaar, van psychologen, sociale werkers, allerhande trainers, succescoaches, levenscoaches, droomcoaches, chakra healers tot coaches die helpen ons leven op orde te brengen. Zij doen hun best om orde te brengen in een chaos die we zelf hebben gecreëerd. De ene helft van nieuw werkend Nederland ondersteunt de andere helft van nieuw werkend Nederland. Het heet dat u uw passie moet volgen. De passievolgers blijven voor de rest van hun leven worstelen als ze niet in staat zijn hun leven op een behoorlijke manier in te delen. Maar daar mag u niet over zeuren, want u 'moet positief zijn', dan komt alles voor elkaar. Kortom: wat kan er nou mis zijn met het idee van één grote, vrijheidslievende, flexibele en gelukkige familie? Totaal niks als u sterke schouders hebt. Nieuw werken kan een verademing zijn in vergelijking tot elke dag uw vermoeide lichaam naar dat droevige kantoor te zeulen. Het nieuwe werken is een zegen voor mensen die zelf goed in staat zijn hun werk op een effectieve manier in te delen en bereid én in staat zijn verantwoordelijkheid te nemen voor hun daden. Het vereist dat ze assertief zijn en geregeld zeggen: 'nu eventjes niet!' Het vergt een grote mate van volwassenheid en professionaliteit. Voor de anderen? Blijf vooral oud werken. Daarmee is helemaal niets mis. Kortom: gedwongen worden tot nieuw werken zonder de vereiste vaardigheden en capaciteiten, is een vloek.